بررسی نشانه شناختی وابستگی های فرم و محتوا در نوشتارنگاری فارسی
«نوشتار تجلی دیداری زبان است» آنچه باعث جذایبت و در عین حال پیچیدگی بحث نوشتارنگاری می شود این است که نوشتار موجودیتی دوگانه و دو وجهی است یکی وجه زبانی و دیگری وجه بصری، وجه بصری نوشتار آن را به حیطه هنرهای تصویری و وجه زبانی آن را به علوم حوضه زبانشناسی مربوط می سازد. این قابلیت باعث شد تا پژوهشگر روشی میان رشته ای را برای جستجوی پرسش های خود برگزیند که ترکیبی از طراحی گرافیک و نشانه شناسی است. نشانه شناسی در این پژوهش تنها حکم روش را داشته و یاری می کند تا توسط آن نحوه عملکرد معنا در نظام نوشتارنگاری را بررسی کنیم. طراحی گرافیک نیز در واقع بدنه ی پژوهش بوده ، ساختار و نمود تصویری نوشتار به کمک آن بررسی می شود.
